ติดมาหลายวัน ว่าอยากจะเขียนเรื่องการบริจาคเลือด

เรื่องราวมันเริ่มต้นจากการตั้งเป้าหมายเรื่องการรู้จักเป็นผู้ให้ และสามารถทำอะไรได้บ้างในปีนี้

ก็เลยปัดฝุ่นเรื่องการบริจาคเลือดขึ้นมา เพื่อต่อยอดงเป็นครั้งที่ 7

สำหรับผู้ที่มีเลือดกรุ๊ปที่สุดแสนจะเป็นประโยชน์อย่างเรา "O"

ได้ทำการลงทะเบียนออนไลน์ไปก่อนแล้วว่ามีความต้องการที่่จะบริจาคเลือดกับธนาคารเลือด

ผ่านไปประมาณสองสัปดาห์...

มีโทรศัพท์มาสัมภาษณ์ว่า

-

คำถามรัวมาเป็นชุด ก็ตอบ ๆ ไป

พอผ่านสัมภาษณ์รอบแรกเค้าก็ส่งจดหมายนัดมาเป็นวันคล้ายวันย่าโมออกศึกเลย :o) (วันจันทร์ที่ 23 มีนา 52)

ไอ้ความตั้งใจจริงตอนวันอาทิตย์ก็เลยอดใจไม่ดื่มแอลกอฮอล์ พยายามนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ

(

เมื่อไปถึงธนาคารเลือดซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พัก ค่อนข้างแปลกใจว่า อวู้ มีคนมาันั่งรอบริจาคเลือดเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

ถามเพื่อนคนดัตช์เค้าบอกว่า การเป็นผู้ให้ หรือการรู้จักทำหน้าที่ของเค้ามันอยู่ในสายเลือด ดีจัง อยากให้คนบ้านเราเป็นแบบนี้บ้าง

อีกเหตุผลนึง อาจจะเป็นเพราะว่าเค้าเปิดรับบริจาคถึงสองทุ่ม ซึ่งสะดวกสำหรับคนทำงานอย่างเรา

เคยได้ยินเพื่อนจะไปบริจาคเลือดที่เมืองไทย ห้าโมงปุ๊บ เค้าปิดเลยบอกว่าหมดเวลาทำงานแล้ว อื้ม....

พอไปจริง ๆ เค้าก็มีเอกสารให้กรอกเป็นพรืด คำถามเหล่านั้นก็เหมือนกับคำถามที่เคยสัมภาษณ์ผ่านโทรศัพท์นั่นแหละ

ที่เห็นความแตกต่างได้อย่างชัดเจนคือ แต่ละคนจะได้รับแฟ้มใส่เอกสารสีแดง และเมื่อกรอกเสร็จแล้วให้ไปวางไว้รวมกันในตะกร้า

แต่ของดิฉันเป็น "สีขาว" หนึ่งในกองพะเนินของสีแดง...

รออยู่สักพัก ก็มีคุณหมอมาหยิบแฟ้ม และพยายามจะเรียกชื่อของเรา แต่อึก ๆ อัก ๆ สักพัก ก็เลยแสดงตัวว่าดิฉันนี่แหละคะ

ที่เป็นเจ้าของแฟ้ม แล้วคุณหมอก็พาเข้าไปในห้องเล็ก ๆ

ก่อนอื่นคุณหมอก็ให้ชั่งน้ำหนักก่อนเลย...

47

คุณหมอบอกว่าได้รับจดหมาย แล้วได้รับโบรชัวร์หรือไม่ "เปล่าค่ะ ได้รับแต่จดหมายนัด"

คุณหมอก็บอกมาอีกว่า แม้คุณจะอยากบริจาคเลือดอย่างไร แต่ทางเราไม่สามารถรับเลือดจากคุณได้

เพราะ...

ผู้บริจาคเลือดที่ต้องมีอายุอยู่ในช่วง 18 ถึง 70 ปีนั้น จะต้องมีน้ำหนักเิกิน 50 กิโลกรัมด้วย เพราะที่นี่เค้าจะรับเลือดคนละ 500 ซีซี

ซึ่งต่างจากเมืองไทยที่จะรับคนละ 300 ซีซี

ไม่แน่ใจว่าคนที่นี่เค้าโดยเฉลี่ยค่อนข้างตัวใหญ่หรือไม่ เค้าก็เลยเอาเลือดต่อคนเยอะกว่าคนบ้านเรา

คุณหมอก็เลยแนะนำให้ไปบริจาคเลือดที่เมืองไทย :o)

และก็เหลือเรา นั่งอยู่เพียงผู้เดียว

อยู่กับหัวใจสิ้นหวังและเลือนลาง